“bela” dediğim günden bu yana…

 

Her andığımda bana eksikliğimi hatırlatan; dile kolay kalbe ağır adını anıyorum.Adın ki, durmadan çoğalır içimde.Adın ki bir emanet dilimde.
Her tercih bir vazgeçişse eğer;benim tercihim Sen oluyorsun.Dilim en çok adını anınca, kalbim yalnız Seni hatırlayınca hayat buluyor.Adın, anlam katıyor adıma.
Adın ki, büyük.
Adın ki yüce.
Adın ki en güzel…

Sevdiğinden Korkulur mu?

Abdülkâdir Geylânî hazretleri şöyle buyurdu:
Geniş ol, Allâhın fiillerinden korkma!…
(Fethur-Rabbânî)

Sevgi, içinde korkuyu da taşıyor. Ve insan, kendisinden çok, sevdikleri sözkonusu olunca korkuyor. Kaybetmekten korkuyor, ayrı düşmekten& Mecnûn hastalanıp da hekim iğne yapmak isteyince, Leylâyı incitirsin! demişti ya hani, o da sevdiğinin incinmesinden korkuyor!..